“เหมือนจะเดินไปข้างหน้า แต่กลับมาอยู่ที่เดิม”

PAGE0 WEEKLY SHORT-STORY [2]


ทุกคนคงผ่านความรู้สึกหมดหวังกับสิ่งที่กำลังพบเจออยู่มาแล้ว บางคนหมดหวังจากงาน บางคนผิดหวังจากความสัมพันธ์ ถึงความรู้สึกหมดหวังจะเอ่อล้นจนแทบทะลักออกมา แต่บ่อยครั้งที่โลกก็ไม่ได้อนุญาตให้เรานอนจมกับความรู้สึกนั้นจนกว่าหัวใจจะรู้สึกดี เราเคยอ่านเจอจากที่ไหนสักที่ ในนั้นเขียนบอกไว้ว่า ‘เมื่อไหร่ที่รู้สึกไม่สบายใจ ให้ลองออกเดินทาง’

เราเคยตัดสินใจนั่งรถไฟ เดินทางไปที่นึงคนเดียวแบบไม่ได้วางแผน ตอนนั้นเหมือนตัวเองไม่มีจุดหมายเลย เพียงแค่อยากทำอะไรก็ได้ที่พอจะทำให้ตัวเองไม่รู้สึกแย่ไปมากกว่านี้ วินาทีที่ยืนอยู่ตรงชานชาลา เรารู้ดีว่า ต่อให้รถไฟขบวนที่กำลังวิ่งเข้าจอดเทียบจะพาเราไปยังที่หมายใหม่ที่อยู่ห่างไปไกลแสนไกล แต่เมื่อถึงเวลา เราอาจจะได้นั่งรถไฟขบวนเดิมเพื่อกลับมายังจุดเริ่มต้น สถานีแรกกับสถานีปลายทาง สุดท้ายก็คือสถานีเดียวกัน

“เหมือนจะเดินไปข้างหน้า แต่กลับมาอยู่ที่เดิม” เลขศูนย์ บางทีก็อาจจะเป็นความรู้สึกเช่นนี้ ไร้ซึ่งความหวังแค่ไหน ก็ยังคงความไร้ซึ่งความหวังอยู่อย่างนั้น อ่านแล้วคงทำให้รู้สึกแย่ไปหน่อย แต่การเดินทางของเรายังมีเรื่องระหว่างทางอยู่

‘Galata Tower’ หอคอยสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางเมืองอิสตันบูล หากแต่ความพิเศษของหอคอยนี้ไม่ได้อยู่ที่มันทำให้เรามองเห็นอิสตันบูลได้ทั้งเมือง ความรู้สึกที่งดงามที่สุดที่ประทับอยู่ภายในจิตใจเรา คือการที่ความสูงและความยิ่งใหญ่ ทำให้เรากลับมาตระหนักถึงตัวเองว่าเราเป็นเพียงจุดเล็กนิดเดียวของสรรพสิ่งมากมายบนโลกใบนี้อีกครั้ง

ความรู้สึกหมดหวังต่ออะไรก็ตาม คงไม่ใหญ่เกินตัวเรานั่นแหละ บางครั้งก็รู้สึกหมดหวังจนไม่สามารถขยับตัวให้เคลื่อนไหวได้ แต่ถ้าลุกขึ้นมาตั้งสติ ทำความเข้าใจตัวเองว่าคงจะมีบ้างที่รับมือกับบางเรื่องตอนนี้ไม่ไหว อาจจะไม่ต้องนั่งรถไฟเป็นชั่วโมงเพื่อมา Galata Tower เลยก็ได้